استان گلستان در آذر ماه 1376 از استان مازندران جدا شد . وجه تسميه استان بدليل وجود چشم انداز طبيعي استان بويژه پارك ملي گلستان است . اين استان عليرغم وجود قابليتها ، پتانسيلها و فرصتهاي فراوان (تنوع اقليمي ، وفور منابع طبيعي ، همجواري با كشور تركمنستان ، وجود جاذبه هاي منحصر بفرد توريستي ، تنوع محصولات زراعي ، باغي و ... ) با انواع مشكلات ، كمبودها و محروميت ها دست به گريبان است . به عبارت ديگر در زير سرسبزي استان تنگناها و محروميتها و توسعه نيافتگي نهفته شده ، كه در نگاه اول كسي متوجه آنها نخواهد شد . اما با نگاهي عميقتر در گستره استان و تجزيه و تحليل شاخص بخشهاي مختلف به واقعيتهاي پنهان ( تنگناها ، محروميتها و توسعه نيافتگي بخشها ) استان پي خواهيم برد . همچنين بيش از يك سوم مساحت استان مربوط به منطقه محروم اترك (يكي از مناطق محروم دهگانه محروم كشور )مي باشد .

اين استان با مساحتي بالغ بر 20437 كيلومتر مربع ،1.28 درصد از مساحت كشور را شامل مي شود و بر اساس تقسيمات كشوري از 11 شهرستان ،21 بخش ، 25 شهر و 50 دهستان و حدود 976 آبادي مسكوني تشكيل شده است و بر اساس سرشماري سال 1385 جمعيت استان بالغ بر1617087 نفر بوده كه795126  نفر در مناطق شهري و819584 نفر در مناطق روستايي ساكن مي باشند . به عبارت ديگر 49 درصد از جمعيت استان در مناطق شهري و 51 درصد در مناطق روستايي سكونت دارند .